السيد اليزدي ( مترجم : القمي )
355
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )
باطل نيست بلكه قهرا ركعتي كه بقصد سيم بجا أورده دويمى محسوب است وانچه بقصد دويم أورده سيم است وهم چنين است در صورتيكه سهوا سجده أولى را بقصد ثانيه بعمل أورد وبعكس ( فصل دهم ) در موالات بدان كه موالات در هر كدام از قرائت وتكبير وتسبيح وأذكار نسبت بآيات وكلمات وحروف واجب است واگر عمدا موالات را ترك كند بنحوى كه باعث شود كه در عرف متشرعه اسم انعمل محو شود نماز باطل مىشود بخلاف صورتيكه سهوا باشد كه باطل نيست اگر چه ان ايه يا ان كلمه باطل است واعاده ان لازم است بلى در صورتيكه فوت موالات باعث محو اسم نماز باشد نماز باطل مىشود وهم چنين اگر در تكبيرة الاحرام ترك موالات كند زيرا كه فوت موالات در ان اگر چه سهوا در حكم كسى است كه نسيانا ترك تكبير كرده باشد پس أصل نماز باطل است وهم چنين ترك موالات در سلام سهوا بمنزله ان است كه سلام را نياورده باشد سهوا پس اگر متذكر شود ترك موالات را وتدارك نكرده منافى نماز بعمل أورد نماز باطل مىشود بخلاف انكه منافى را بعد از نسيان سلام بعمل أورد پيش از تذكر كه نماز باطل نيست وهم چنين واجب است موالات در افعال نماز بنحوى كه ما بين انها انقدر فاصله نشود كه موجب محو صورت نماز شود والا نماز باطل است چه موالات را عمدا ترك كند يا سهوا بخلاف انكه موجب محو صورت نشود كه باعث بطلان نماز نمىشود ( مسألة 1 ) طول دادن ركوع يا سجود يا گفتن ذكر زياد يا قرائت سوره طولانى موجب محو صورت نماز نيست واشكالى ندارد ( مسألة 2 ) أحوط مراعاة موالات عرفيه است بانكه افعال نماز را پى در پى بعمل أورد بدون فصل اگر چه صورت نماز را محو نكند هر چند أقوى عدم وجوب ان است وهم چنين است موالات در أذكار وقرائت ( مسألة 3 ) اگر نذر كند موالات عرفيه را ظاهر انعقاد ان است واگر مخالفت نمايد گناه كار است لكن اظهر باطل نشدن نماز است بترك ان ( فصل يازدهم در قنوت ) وان سنت است در جميع فرائض يوميه ونوافل ان بلكه جميع نمازهاى مستحبى حتى در نماز شفع بنابر أقوى ودر نمازهاى جهريه از فرائض قنوت مستحب مؤكد است خصوص در نماز صبح ووتر ونماز جمعه بلكه أحوط در نمازهاى جهريه ترك نكردن آن است بلكه در مطلق فرائض أحوط است وقول بوجوب ان در تمام فرائض يا در خصوص جهريه ضعيف است وقنوت در هر نمازى يك مرتبه است پيش از ركوع ركعت دويم وپيش از ركوع نماز وتر